Манъи вуруд пас аз депортатсия: муҳлатҳо ва тарзи бекор кардани он

Депортатсия ё хориҷкунии маъмурӣ — ин танҳо маҷбуран тарк кардани Русия нест. Ҳамзамон бо қабули қарор шахс қариб ба таври худкор ба муҳлати чанд сол манъи вуруд мегирад — ва аксар вақт дар бораи он хеле дер мефаҳмад: билет мехарад, ба сарҳад мерасад ва ҷавоби рад мегирад.

Муҳлати манъ аз санаи қарор ва на аз санаи қонуншиканӣ, балки аз рӯзи иҷрои воқеии он — хориҷкунӣ, депортатсия ё баромадан аз Русия ҳисоб карда мешавад. Агар шахс пас аз қабули қарор муддати зиёд дар кишвар монда бошад, оғози ҳисобкунии панҷ сол ба ҳамин муҳлат гузаронида мешавад. Аз ин рӯ, ҳисобкунии «бо ангушт» қариб ҳамеша хато мекунад.

Дар зер — муҳлатҳо тибқи қонун, нуқтаи оғози ҳисоб, тарзи санҷиши худ пеш аз сафар ва роҳҳои пеш аз муҳлат бекор кардани манъ оварда шудаанд. Таҳлили пурраи худи расмиёт — дар дастури қадам ба қадам оид ба депортатсия, хориҷкунӣ ва манъи вуруд.

Хулоса: чӣ бояд кард

  1. Ҳуҷҷатҳои парвандаи худро пайдо кунед: қарори суд дар бораи хориҷкунӣ ё қарор дар бораи депортатсия. Дар онҳо мақомот, моддаи қонун ва санаҳо нишон дода мешаванд.
  2. Мавҷудияти манъ ва муҳлати онро дар хадамоти расмии ВКД санҷед; барои муайян кардани санаи дақиқи анҷом дархости хаттӣ пешниҳод кунед — хадамот хусусияти маълумотӣ дорад.
  3. Нуқтаи оғози ҳисобро муайян кунед: хориҷкунӣ ё депортатсияи аввал — 5 сол аз рӯзи иҷро; ду ё зиёда қарор — 10 сол.
  4. Санаи анҷомро ҳисоб кунед: санаи баромадани воқеӣ илова бар муҳлати дар қонун ё қарор муқарраршуда.
  5. Агар муҳлат ҳанӯз ба охир нарасида бошад, роҳҳои пеш аз муҳлат бекор кардани манъро арзёбӣ кунед: муроҷиат ба мақомоте, ки қарор қабул кардааст, даъвои маъмурӣ ба суд ё ҳолатҳои башардӯстона: оила, табобат, таҳсил.
  6. Ҳуҷҷатҳоро ҷамъ кунед: шиноснома, ҳуҷҷатҳои муҳоҷиратӣ, санадҳои судӣ, тасдиқи пардохти ҷаримаҳо, ҳуҷҷатҳои марбут ба оила дар Русия.
  7. То бекор шудани манъ ё ба охир расидани муҳлат сафарро ба нақша нагиред: ҷавоби рад сабт мешавад ва кӯшишҳои минбаъдаро мушкилтар мекунад.

Қонун чӣ мегӯяд

Муҳлатҳои манъи вуруд бо моддаи 27 қонуни № 114-ФЗ «Дар бораи тартиби баромадан аз Федератсияи Русия ва ворид шудан ба Федератсияи Русия» муқаррар шудаанд. Барои хориҷкунӣ, депортатсия ва реадмиссия ин зербандҳои 2 ва 2.1 мебошанд. Асосҳои дигар — аз як сол то даҳ сол ё то бартараф кардани қонуншиканӣ; рӯйхати пурраи сабабҳо дар мақола чаро ба шаҳрванди хориҷӣ метавонанд вуруд ба Русияро манъ кунанд шарҳ дода шудааст.

ВазъиятМуҳлати манъАз кадом сана ҳисоб карда мешавад
Хориҷкунии маъмурӣ ё депортатсия (қарори аввал)5 солаз рӯзи хориҷкунӣ, депортатсия ё супоридан тибқи реадмиссия
Ду ё зиёда қарор дар бораи хориҷкунӣ ё депортатсия10 солаз рӯзи иҷрои охирин қарор
Аз муҳлат зиёд мондан: дар маҷмӯъ дар давоми як сол зиёда аз 90 шабонарӯз3 солаз рӯзи баромадан аз Русия
Будубоши ғайриқонунӣ зиёда аз 180, вале на бештар аз 270 шабонарӯз5 солаз рӯзи баромадан аз Русия
Будубоши ғайриқонунӣ зиёда аз 270 шабонарӯз10 солаз рӯзи баромадан аз Русия
Ду ё зиёда ҷазои маъмурӣ дар давоми як сол (низоми будубош, кор)5 солаз рӯзи эътибор пайдо кардани қарори охирин
Қарор дар бораи номатлуб будани будубош (аз ҷумла аз ҷониби Хадамоти федералии амният)то бекор шудани қарор амал мекунад—
Ҷаримаҳо, андозҳо ва хароҷоти ҷуброннашуда барои хориҷкунӣ ё депортатсиято пардохти пурра—

Пеш аз пешниҳоди ҳуҷҷатҳо таҳрири амалкунандаи 114-ФЗ-ро санҷед — меъёрҳо давра ба давра дақиқ карда мешаванд.

Қарорҳои марбут ба манфиатҳои амниятӣ алоҳида қабул карда мешаванд: манъ аз ҷониби Хадамоти федералии амният ва номатлуб будани будубош аксар вақт то бекор шудани қарор бемӯҳлат амал мекунанд ва на ҳамеша дар хадамоти ВКД инъикос меёбанд. Тарзи муайян кардани чунин маҳдудият ва чораҳои зарурӣ дар мақолаи Меҳмони номатлуб: манъ аз ҷониби Хадамоти федералии амният шарҳ дода шудааст.

Чаро муҳлат аз рӯзи баромадан ҳисоб карда мешавад, на аз рӯзи қарор

Қонун оғози ҳисобро ба иҷрои воқеӣ вобаста мекунад: хориҷкунӣ вақте иҷрошуда ҳисобида мешавад, ки шахс воқеан Русияро тарк кардааст. То замоне ки ӯ дар кишвар мемонад, муҳлат намегузарад — қарор «мунтазири» иҷро мемонад. Агар шахс пас аз суд оид ба хориҷкунӣ танҳо баъд аз як сол баромада бошад, панҷ сол аз соли баромадан ҳисоб карда мешавад, на аз санаи қарор.

Ин дар амал чӣ маъно дорад:

  • Санаи баромадан нуқтаи калидӣ мебошад. Билетҳо ва муҳрҳои убури сарҳадро нигоҳ доред: онҳо тасдиқ мекунанд, ки муҳлат аз кадом рӯз оғоз шудааст.
  • Агар ҳуҷҷатҳои баромадан мавҷуд набошанд, хронологияро аз рӯи маълумоти назорати сарҳадӣ барқарор мекунанд — барои ин ба ВКД дархости хаттӣ лозим аст.
  • Аз рӯи як қатор асосҳо дар ҳуҷҷати тасдиқкунандаи шахсият метавонанд қайд дар бораи манъ гузоранд. Ин сабти маҳдудияти аллакай мавҷудбуда мебошад, на ҷазои алоҳида.

Чӣ гуна манъ ва муҳлати онро санҷидан мумкин аст

  1. Хадамоти онлайнии ВКД: ному насаб, ҷинс, санаи таваллуд, шаҳрвандӣ, маълумоти шиноснома. Ҷавоб фавран меояд, аммо ин маълумоти маълумотӣ аст: он метавонад асос ва мақомотро нишон надиҳад.
  2. Дархости хаттӣ ба ВКД: хоҳиш кунед, ки маълумоти қарори қабулшуда, асос, санаи оғоз ва анҷоми маҳдудиятро хабар диҳанд. Агар шиноснома иваз шуда бошад, маълумоти пешинаро низ нишон диҳед — сабтҳо аксар вақт ба ҳуҷҷати қаблӣ вобастаанд.
  3. Санҷиши такрорӣ бевосита пеш аз сафар: пас аз пардохти ҷаримаҳо ё ба охир расидани муҳлат маълумот дар пойгоҳ метавонад бо таъхир нав карда шавад.

Тартиби муфассали дархостҳо ва намунаи ибораҳо — дар маводи чӣ гуна муҳлати манъи вурудро фаҳмидан мумкин аст.

Ҳуҷҷатҳо барои пеш аз муҳлат бекор кардани манъ

ҲуҷҷатБарои чӣ лозим аст
Шиноснома (ва шиносномаи қаблӣ, агар иваз шуда бошад)муайян кардани шахсият ва муқоисаи маълумоти пойгоҳҳо
Қарори суд ё қарор дар бораи депортатсиямаълумоти қарор, мақомот ва асос
Корти муҳоҷиратӣ, ҳуҷҷатҳои бақайдгирӣхронологияи будубош
Билетҳо, муҳрҳои баромадандалели санаи оғози муҳлат
Расидҳои пардохти ҷаримаҳо ва хароҷотбартараф кардани асосҳои «молиявӣ»
Шаҳодатномаҳои никоҳ ва таваллуди фарзандоноила дар Русия ҳамчун ҳолати башардӯстона
Ҳуҷҷатҳои тиббӣ, шартнома бо донишгоҳтабобат ё таҳсил дар Русия

Тартиби қадам ба қадам: чӣ гуна манъро пеш аз муҳлат бекор кардан мумкин аст

  1. Маълумотро санҷед. Хато дар ному насаб, санаи таваллуд ё рақами шиноснома метавонад асоси мустақил барои бекор кардани сабт бошад. Шиносномаи кӯҳна ва навро замима кунед.
  2. Қарзҳоро пардохт кунед. Агар манъ ба ҷаримаҳои пардохтнашуда, андозҳо ё хароҷоти хориҷкунӣ вобаста бошад, он то пардохти пурра амал мекунад — пардохт кунед ва расидҳоро нигоҳ доред.
  3. Ба мақоми ташаббускор муроҷиат кунед. Бо ҳуҷҷатҳо дар бораи бознигарии қарор ариза пешниҳод кунед: хатогиҳо дар маълумот, ҳолатҳои сабуккунанда, қарзҳои пардохтшуда. Ҷавоби хаттӣ дар суд зарур мешавад.
  4. Ба суд шикоят баред. Қарор тибқи КАС ФР баҳс карда мешавад: даъвои маъмурӣ дар давоми се моҳ аз рӯзе пешниҳод мегардад, ки шумо аз вайрон шудани ҳуқуқҳои худ огоҳ шудед. Барои барқарор кардани муҳлати гузашта бо дархости асоснок муроҷиат мекунанд.
  5. Ҳолатҳои башардӯстонаро баён кунед. Хешовандони наздик — шаҳрвандони Русия ё шахсоне, ки дар ин ҷо қонунӣ зиндагӣ мекунанд, табобати зарурӣ, таҳсили рӯзона. Суд ва мақомот онҳоро ба таври инфиродӣ арзёбӣ мекунанд; кафолати бекор кардани манъ вуҷуд надорад.
  6. Агар рад карданд. Танҳо интизори ба охир расидани муҳлат монда, пеш аз сафар пойгоҳро дубора санҷидан лозим аст.

Агар вазъият мураккабтар бошад — масалан, ҳам низоми ихроҷ ва ҳам якчанд қарор вуҷуд дошта бошад, — ҳангоми манъи вуруд чӣ бояд кард-ро хонед, мавқеи ҳуқуқиро бошад бо дастури чӣ гуна манъи вурудро бекор ё мавриди шикоят қарор додан мумкин аст муқоиса кунед.

Муҳлатҳо ва маблағҳо

  • Шикоят аз қарор оид ба парвандаи ҳуқуқвайронкунии маъмурӣ (масалан, аз хориҷкунӣ тибқи моддаи 3.10 КҲМ ФР) — 10 шабонарӯз аз рӯзи супоридан ё гирифтани нусха.
  • Даъвои маъмурӣ оид ба баҳс кардани қарор тибқи КАС ФР — 3 моҳ.
  • Боҷи давлатӣ барои даъвои маъмурӣ тибқи Кодекси андоз (моддаи 333.19) муайян карда мешавад — маблағи амалкунандаро дар вақти пешниҳод санҷед.
  • Ҷавоби хаттӣ ба муроҷиат ба мақоми давлатӣ тибқи қоидаи умумӣ — то 30 рӯз.
  • Арзиши хизматрасонии ҳуқуқшинос ва тарҷумаи нотариалӣ бо тарифҳо муқаррар нашудааст — дар минтақаи худ маълумот гиред.

Сабабҳои рад ва хатогиҳои маъмул

  • Муҳлатро аз санаи қарори суд ҳисоб мекунанд, на аз санаи баромадани воқеӣ — ва барвақт сафар мекунанд.
  • Кӯшиш мекунанд «бо таваккали худ» ворид шаванд: ҷавоби рад дар ҳар гузаргоҳи сарҳадӣ такрор шуда, сабт мегардад.
  • Шиносномаро иваз мекунанд, вале маълумоти кӯҳнаро дар дархостҳо нишон намедиҳанд — ҷустуҷӯ дар пойгоҳҳо тӯл мекашад.
  • Муроҷиатҳоро «ба ҳар куҷое» мефиристанд, бе муайян кардани он ки кадом мақомот қарорро қабул кардааст.
  • Бе пардохти ҷаримаҳо ва хароҷоти хориҷкунӣ ё депортатсия бекор кардани манъро талаб мекунанд.
  • Муҳлатҳои шикоятро аз даст медиҳанд ва бе дархости барқарор кардани муҳлат даъво пешниҳод мекунанд.

Андешаҳои нодурусти маъмул

  • «Манъ пас аз суд баъди 5 сол ба охир мерасад». Не: муҳлат аз рӯзи иҷро — баромадани воқеӣ аз Русия мегузарад.
  • «Як гузаргоҳи сарҳадӣ баста аст — аз дигар гузаргоҳ ворид мешавам». Не: манъ дар тамоми сарҳади давлатӣ амал мекунад.
  • «Ҳуҷҷатро насупориданд — пас қарор вуҷуд надорад». Қарор новобаста аз он ки шумо нусхаи онро дастрас кардаед ё не, амал мекунад.
  • «Иваз кардани насаб ё шиноснома манъро аз байн мебарад». Не: маълумот дар пойгоҳҳо бо шахсият алоқаманд аст, на танҳо бо рақами ҳуҷҷат.
  • «Ҳуқуқшинос бекор кардани манъро кафолат медиҳад». Ҳеҷ кас натиҷаро кафолат дода наметавонад; ҳуқуқшинос ҳуҷҷатҳоро омода карда, роҳи қонуниро интихоб мекунад.

FAQ

Пас аз депортатсия ба чанд сол вурудро манъ мекунанд?

Тибқи қоидаи умумӣ — ба муҳлати 5 сол аз рӯзи депортатсия. Агар нисбат ба шахс ду ё зиёда маротиба қарор дар бораи хориҷкунӣ, депортатсия ё супоридан тибқи реадмиссия қабул шуда бошад, манъ аз рӯзи иҷрои охирин қарор 10 сол амал мекунад (моддаи 27 қонуни № 114-ФЗ).

Оё муҳлати баъди хориҷкунӣ аз муҳлати баъди депортатсия фарқ мекунад?

Худи муҳлат якхела аст — 5 сол, ҳангоми такрор — 10 сол. Фарқ дар расмиёт аст: хориҷкунӣ ҷазо тибқи моддаи 3.10 КҲМ ФР мебошад, онро суд таъин мекунад; депортатсияро ВКД ҳангоми аз даст рафтани ҳуқуқи будубош татбиқ мекунад. Аз расмиёт вобаста аст, ки қарорро чӣ гуна метавон мавриди шикоят қарор дод.

Панҷ соли манъро аз кадом рӯз ҳисоб кардан лозим аст?

Аз рӯзи иҷрои воқеӣ: аз рӯзи воқеан баромадан аз Русия пас аз хориҷкунӣ ё депортатсия. Агар шахс пас аз қарор дар кишвар монда бошад, оғози муҳлат ба тамоми ин давра мавқуф гузошта мешавад.

Санаи дақиқи анҷоми манъро чӣ гуна фаҳмидан мумкин аст?

Дархости хаттӣ пешниҳод кунед: хоҳиш намоед, ки маълумоти қарор, асос ва санаи анҷоми маҳдудиятро нишон диҳанд. Санаи дар ҷавоби расмӣ овардашуда асос барои ба нақша гирифтани сафар мебошад; хадамоти онлайнӣ аксар вақт онро нишон намедиҳад.

Оё манъро то ба охир расидани муҳлат бекор кардан мумкин аст?

Бале, вале бе кафолат: шикоят ба мақоме, ки қарор қабул кардааст, даъвои маъмурӣ тибқи КАС ФР ё баён кардани ҳолатҳои башардӯстона — оила дар Русия, табобат, таҳсил. Қарорро мақомот ё суд дар асоси ҳуҷҷатҳои мушаххас қабул мекунад.

Агар ҷаримаҳо ва хароҷоти хориҷкунӣ пардохт нашаванд, чӣ мешавад?

Манъ аз рӯи ин асос на «чанд сол», балки то пардохти пурра амал мекунад. То замоне ки қарз пӯшида нашавад, муҳлат ба охир намерасад — пардохт кунед ва расидҳоро нигоҳ доред.

Оё барои як ҷарима ҳам манъ мегузоранд?

Худи як ҷазо манъи панҷсола эҷод намекунад. Вуруд ҳангоми ду ё зиёда ҷазо дар давоми як сол барои вайрон кардани низоми будубош ё қоидаҳои кор (5 сол) ё ҳангоми ду ё зиёда маротиба ба ҷавобгарии маъмурӣ кашида шудан дар давоми се сол (манъи 3-сола) маҳдуд карда мешавад.

Агар муҳлат ба охир расида бошад, боз ягон амали дигар лозим аст?

Ҳуҷҷатҳои алоҳидаи «барои бекоркунӣ» гирифтан лозим нест. Аммо пеш аз сафар худро дар хадамоти ВКД дубора санҷед: сабт метавонад бо таъхир нав карда шавад ва маълумоти шиносномаи кӯҳна алоҳида пайдо гардад.

Мо чӣ гуна кӯмак карда метавонем

Вазъияти худро бевосита дар ҳамин саҳифа ба ҳуқуқшинос тавсиф кунед: хориҷкунӣ ё депортатсия кай ва барои чӣ сурат гирифта буд, кай баромадед, шиноснома иваз шудааст ё не, кадоме аз наздикон дар Русия қарор доранд. Ҳуқуқшинос асос ва ҳисобкунии муҳлатро месанҷад, мефаҳмонад, ки оё барои бекор кардани манъ пеш аз муҳлат асос ҳаст, ва барои омода кардани дархост ба ВКД, шикоят ё даъвои маъмурӣ кӯмак мекунад.